Mezelf openstellen was wel een dingetje, maar het heeft me veel gebracht

Interview met Ruth, zij volgde onlangs de training Het Begint Bij Mij samen met haar moeder

Wat neem je mee van de training?

“Wat ik tijdens de training heb ervaren is dat ik mezelf ben en dat ik gewaardeerd wordt. Meer heb ik niet nodig, dat geeft mij van binnen een fijn gevoel. Ik ben goed zoals ik ben. Ik neem mee dat ik er wel mag zijn als moeder. Naar mijn zoon heb ik dat nu ook, je bent goed zoals je bent.

Ik besef dat het niet zo ingewikkeld hoeft te zijn. Er zijn zoveel invloeden van buitenaf, HBBM laat je beseffen dat het leven simpel kan zijn. Er is geen goed of fout, opvoeden kan op verschillende manieren. In onze groep waren we met verschillende culturen, iedereen doet het anders, ook dan is het niet goed of fout. Jij kunt als ouder zelf kiezen. Bijvoorbeeld: Mijn zoon moest van mij altijd om 19:00 in bed liggen en als dat niet lukte had ik daar last van. Ik schoot in de stress en ging mijn zoontje opjagen dat die moest opschieten. Nu ben ik daarin flexibeler. Het kan best iets later worden, niet half negen natuurlijk, maar door meer los te laten, gaat mijn kind daar ook anders mee om. Hij is makkelijker.

Ik laat hem meer zijn eigen ding doen, ik laat hem meer zijn wie die is. Zeg niet wat hij wel en niet moet doen. Sinds ik de training volg en hem laat zijn wie die is, komt hij naar mij toe en geeft hij mij een knuffel. Hij praat niet veel maar dat zegt wel genoeg. Hij voelt dat hij zichzelf mag zijn. Dit heeft echt veel opgeleverd.

Het klinkt beetje cliché, maar ik heb eigenlijk geleerd om meer los te laten, om mijn kind meer ruimte te geven. Je kind is niet van jou. Ik zeg altijd hij is mijn kind, maar hij is eigenlijk van zichzelf. Ik ben wel zijn voorbeeld en hij kan op mij terugvallen.”

Wat had je eerder willen weten?

“Dat ik voor mezelf moet zorgen, mijn eigen tankstation gevuld houden.  Hoe kan ik anders voor hem zorgen? Kinderen voelen aan hoe het met jou als ouder gaat. Ik kan nog zo vrolijk doen, maar mijn kind voelt dat het niet klopt. Ik communiceer nu beter, zeg tegen mijn zoontje dat ik ook ff tijd voor mezelf nodig heb. Dat ik over een half uurtje dan weer aandacht voor hem kan hebben.

Je hebt voor kinderen gekozen, maar je weet van tevoren eigenlijk niet wat er op je af komt. Je bent en blijft wel verantwoordelijk voor je kind. Maar ik ben ook nog wel Ruth, naast mama. Ik denk dat Ruth er wel meer mag zijn, niet alleen mama. Ik ben alleenstaand ouder, sta er soms alleen voor, maar daarin ben ik ook niet alleen. Door deze training heb ik wel meer rust gevonden. We zijn allemaal mensen, soms zit je emmer vol. Ik neem vaker tijd voor mezelf, op zondag is het mamadag. Dan kan ik dingen doen die ik leuk vind.

Dat is ook weleens anders geweest, dan zat mijn emmer helemaal vol. Mijn zoontje bleef dan maar duwen en duwen en toen heb ik hem een keer een tik op zijn achterhoofd gegeven. Ik had het niet zo bedoeld, maar mijn zoontje vertelde dat op school en ik moest op gesprek komen. Na dit gesprek op school ben ik bij WIJeindhoven en buurtgezinnen terecht gekomen. Zij hebben mij over de HBBM training verteld.

Ik ben heel blij toen ik via buurtgezinnen zag dat HBBM bij de Splinter was. Dat ik toen de kans heb gekregen om mee te doen. Eigenlijk zou het bij veel meer organisaties bekend moeten zijn.

Ik heb me opengesteld, dat was wel een dingetje. Als je aan HBBM begint heeft het geen meerwaarde als je jezelf niet openstelt. Het spiegeltje, je moet naar je zelf durven kijken.”

Wat laat je achter?

“Het programma is zo gemaakt dat ik meteen aan de slag kon in huis. Het waren maar kleine dingen, maar daar heb ik echt veel aan gehad. Kinderen doen hetzelfde als wij doen.

Ik heb vanaf de eerste dag facebook en instagram van mijn telefoon afgehaald daar moest ik echt van afkicken. Maar ik zit nu echt minder op mijn telefoon. Ik moet hem toch ook het voorbeeld geven.

Mijn zoon zit graag achter een scherm, op een gegeven moment zaten we aan tafel met tablet. Ik besefte dat dit niet oké is, wat ben ik aan het doen? Als ik zijn tablet weg deed, werd hij heel boos. Maar ik moet hem als moeder toch leren communiceren.

Ik ben heel erg van de structuur in huis, dat hebben kinderen nodig, maar ik weet eigenlijk niet of wij als ouders daar zo goed op gedijen. Ik laat het daarom vaker los. Ik weet ook niet alles en dat is oké.

Het mooiste wat er vandaag gebeurde is dat er een deelnemer naar mij toe kwam en zei, ik ben blij dat je er was. Ik zei dat ik ook heel blij was dat hij erbij was, als man. De vaders in de groep waren heel waardevol, zij denken anders en dat vond ik echt mooi. Dat een man zichzelf zo open kan stellen. Ik vind het zelf ook moeilijk, maar ik vind het heel mooi om te zien bij andere mensen als ze hun kwetsbaarheid laten zien.

Het was mooi hoe in onze groep kwetsbaarheid er mocht zijn en tegelijkertijd te ervaren hoe krachtig iedereen in de groep is en hoe we de afgelopen weken samen zijn gegroeid.”

Wat zou je willen meegeven aan een ander ouder over HBBM?

“Het brengt je meer dan je moet geven. Het heeft mij veel gebracht, zoals zelfreflectie, daar moet je voor open staan natuurlijk. Nieuwe inzichten, hoe je anders kunt communiceren met je kind. Kennis over de verschillende fases die kinderen doormaken en wat dit van jou als ouder vraagt.

Soms is het ook moeilijk, je kind is moe, je moet blijven oefenen. Ik ben ervan overtuigd dat nog zoveel mensen hier baat bij kunnen hebben.”

Je hebt je opgeven als supportgroepleider

“Dat vind ik spannend, maar ik denk wel dat ik het kan. Wat ik merk is dat ik na de training echt veel energie heb, daarom wil ik ermee verder. Ik voel dat ik er mag zijn, dat ik gezien wordt. Ik ben ervan overtuigd, diep vanbinnen, dat ik meer kan betekenen voor mensen. Er is een kant van mij die anderen nu (nog) niet zien. Daar wil in door groeien.”